ارمنستان اصلی سرزمین کوهستان های بلندی است که از لحاظ جغرافیایی منطقه ای را در آسیای غربی شامل می شود که از دشت ماورای قفقاز تا فلات آناتولی و از دریای سیاه تا دشت بین النهرین گسترده شده است. این سرزمین مرتفع و وسیع مرکب است از چندین رشته کوه که در میان آنها سلسله کوههای پونتیک و رشته کوههای  تاوروس از همه مهم ترند و نیز از چندین فلات مرتفع که به صورت پشته های بلند و متوالی از هزار تا دو هزار متر از سطح دریا ارتفاع دارند و دره های عمیقی آنها را قطع کرده است که در آنها رود های بزرگی از جمله ارس، دو شاخه رود فرات و مسیر فوقانی دجله جریان دارند. 

زبان ارمنی به خانواده بزرگ زبانهای هند اروپایی وابسته است و گروه خاصی از آن را تشکیل می دهد. نخستین بار شرق شناسان آلمانی به نام های هاینریش پترمان و م. مولر هند و اروپایی بودن زبان ارمنی را ثابت کردند. از آنجائیکه در طی دوران زبان ارمنی تعدادی از واژه ها و پسوند های فارسی یا بطور کلی ایرانی را در خود داشته مدتها این نظر موجود بود که زبان ارمنی وابسته بهشاخه ایرانی زبان های هند و اروپایی است، لیکن مطالعاتی که ه. هوبشمان شرق شناس 

پذیرش مسیحیت در ارمنستان

کلیسای ارمنی در قرن اول میلادی توسط حضرت تادئوس و بارتوغیمئوس دو تن از حواریون حضرت عیسی مسیح شکل گرفته و پایه گذاری شده است. آنها در 33 م و یا به روایتی 52 یا 60 م برای ترویج مسیحیت روانه ارمنستان شدند. یکی از آنها بنام تادئوس پس از مدتی تبلیغ دین مسیحیت مورد غضب و خشم پادشاه وقت ارمنستان قرار گرفت. پیروان کلیسای ارمنی پس از شهادت تادئوس با یاری ایمان آورندگان نخستین، به تدریج آئین مسیحیت را در سرزمین ارمنستان اشاعه دادند و یدین نحو دین جدید در بین اقشار جامعه ریشه دوانید.